چگونه لهجه خود را کاهش دهیم

بسیاری از مشکلاتی تلفظی که زبان‌آموزان با آنها مواجه هستند در نتیجه استفاده غلط از اصواتی است که در زبان مادری خود به کار می‌برند. بنابراین مشکلات تلفظی که شما از آن رنج می‌برید احتمالاً مشابه مشکلاتی است که دیگر زبان‌آموزان «هم زبان» شما هم با آن مواجه هستند. وقتی یک انگلیسی‌زبان بومی (native) به شما می‌گوید که شما (بعنوان مثال) لهجه روسی یا چینی دارید، در واقع این نکته را تأیید می‌کند. بسیاری از برنامه‌های کاهش لهجه بر اساس تحقیقاتی است که اصوات خاصی را که هر گروه زبانی (مثلاً فرانسوی، چینی، اسپانیایی، ژاپنی و ...) موقع ادای کلمات انگلیسی دارد، مشخص می‌کنند. بعنوان مثال 70% اسپانیایی‌ زبانها در تلفظ صدای /st/ در کلمه stick مشکل دارند در حالیکه چینی زبانها هیچ مشکلی در تلفظ آن ندارند. نکته‌های زیر به شما کمک می‌کنند که تأثیر زبان مادری خود بر انگلیسی‌تان را کاهش دهید.
 

 به حرکات دهان انگلیسی زبانان (native) دقت کنید.

موقع تماشای برنامه‌های زبان اصلی به حرکات دهان گوینده خوب دقت کنید. آنچه که می‌گوید را تکرار کنید و لحن صدای او را تقلید کنید.

 شمرده صحبت کنید.

تا وقتی که لحن و اصوات انگلیسی را بخوبی فرا نگرفته‌اید، شمرده صحبت کنید. اگر شما سریع و با لحن و تلفظ غلط صحبت کنید، انگلیسی زبانها در فهمیدن آنچه که می‌خواهید بگویید مشکل پیدا خواهند کرد. همچنین اگر شما به «اشتباه صحبت کردن» خود ادامه دهید، این اشتباهات در ذهن شما ماندگار خواهند شد.

 از دیکشنری استفاده کنید.

با علائم فونتیک دیکشنری خود آشنا باشید و تلفظ صحیح کلماتی را که ادای آنها برای شما دشوار است در آن جستجو کنید.

 از دیگران کمک بگیرید.

یک فهرست از کلماتی که تلفظ آنها برای شما دشوار است، تهیه کنید و از یک دوست انگلیسی زبان (native) بخواهید آنها را برای شما تلفظ کند. خوب است صدایش را ضبط کنید و بعداً به آن گوش دهید و خودتان هم آن را تکرار کنید. اگر چنین دوستی ندارید می‌توانید از نرم افزارهایی که کلمات را با صدای ضبط شده انسان ادا می‌کنند استفاده کنید. 
 به کتابهای نواردار گوش دهید.

با تهیه کتابهایی که دارای یک نوار یا سی‌دی صوتی هستند می‌توانید در یک زمان هم بخوانید و هم گوش کنید. بخشهایی از کتاب را با صدای بلند بخوانید و صدای خودتان را ضبط کنید. صدای خودتان را با گوینده اصلی مقایسه کنید و سعی کنید اشتباهاتتان را اصلاح کنید. (مجموعه داستانهای انگلیسی

 به پسوندهای s و ed دقت کنید.

تلفظ صحیح کلماتی که به s و ed ختم می‌شوند را یاد بگیرید. مثلاً s- یا es- را در نظر بگیرید. این پسوند گاهی صدای /S/ می‌دهد (مثلاً درeats)، گاهی صدای /Z/ می‌دهد (مثلاً در plays) و گاهی هم صدای /IZ/ می‌دهد (مثلاً در washes).
 

 با صدای بلند انگلیسی بخوانید.

هر روز به مدت 15 تا 20 دقیقه یک متن انگلیسی (مثلاً یک کتاب داستان) را با صدای بلند بخوانید. این به شما کمک می‌کند که آن دسته از عضلات دهان را که برای انگلیسی صحبت کردن به کار می‌آیند، تقویت کنید. تحقیقات نشان می‌دهد که برای صحبت کردن یک زبان جدید حدود سه ماه تمرین روزانه مورد نیاز است تا عضلات دهان (برای آن زبان خاص) تقویت شوند.

(«آموزش مکالمه انگلیسی نصرت در 90 روز» با وقفه کوتاهی که بین کلمات و جملات ایجاد می‌کند این فرصت را برای شما فراهم می‌کند که آنها را تکرار کرده و مهارت تلفظ خود را تقویت نمایید.)
 

 صدای خودتان را گوش کنید.

صدای خودتان را ضبط کنید و برای یافتن اشتباهات تلفظی خود به آن گوش دهید. این یک تمرین بسیار عالی است، زیرا این به شما کمک می‌کند از اشتباهاتی که دائماً  مرتکب می‌شوید آگاه شوید.
 

 صبور باشید.

شما می‌توانید نحوه صحبت کردن خود را بهبود بخشید، ولی این «یک شبه» بدست نمی‌آید. مردم اغلب به دنبال کسب نتیجه فوری هستند و به همین دلیل خیلی زود دلسرد می‌شوند و از تلاش دست برمی‌دارند.

 

تافل چیست؟

آزمون تافل (TOEFL) توسط سرویس سنجش تحصیلی (ETS) دانشگاه پرینستون (Princeton) برگزار می‌شود. این آزمون، مهارت در بخشهای شنیداری، گفتاری، نوشتاری، و درک مطلب انگلیسی را مورد سنجش قرار می‌دهد و برای پذیرش در دانشگاههای آمریکای شمالی مورد استفاده قرار می‌گیرد. نمره کسب شده در این آزمون جهت پذیرش در این دانشگاهها به مدت دو سال دارای اعتبار می‌باشد.

 

تافل اینترنتی (iBT) چه تفاوتی با تافل کتبی و کامپیوتری دارد؟

آزمون تافل اینترنتی (iBT) بخش جدیدی با عنوان «بخش گفتاری» (یا Speaking) دارد و در مقابل، بخش ساختار (Structure) که در آزمونهای کتبی و کامپیوتری وجود داشت، حذف شده است. گرامر بطور غیرمستقیم در بخشهای دیگر این آزمون مورد سنجش قرار می‌گیرد. سخنرانی‌ها و گفتگوها در بخش شنیداری (Listening) طولانی‌تر شده‌اند و خلاصه نویسی (note taking) نیز دیگر مجاز می‌باشد. در بخش درک مطلب (Reading)، نوع سؤالات متنوع‌تر شده و بعنوان مثال از شرکت کنندگان خواسته می‌شود اطلاعات را طبقه‌بندی کنند و یا جدولی را پر کنند. تایپ کردن هم در بخش نوشتاری دیگر الزامی است.

 

سیستم امتیازدهی در این آزمون چگونه است؟

سیستم امتیاز دهی در آزمون تافل اینترنتی (iBT) در جدول زیر نشان داده شده است:

 

 

بخشهای مختلف تافل (iBT)

بخش درک مطلب (Reading)
بخش درک مطلب در تافل iBT خیلی با نسخه کامپیوتری آن (CBT) تفاوت ندارد. این بخش از سه متن آکادمیک تشکیل شده است که به دنبال هر کدام چندین پرسش مطرح می‌شود. هر کدام از این متن‌ها حدوداً از 650 تا 750 کلمه ساخته شده‌اند. نوع سؤالات نیز ترکیبی از نوع سؤالات موجود در تافل کامپیوتری (CBT) و انواع جدیدتری از سؤالات است که در آن شرکت کنندگان باید جدولی را پر کنند یا یک نتیجه گیری روایی را تکمیل نمایند. دو ویژگی اضافه شده به بخش درک مطلب (Reading)، یکی فهرست لغات و دیگری یک گزینه تجدید نظر (review option) می‌باشد. «فهرست لغات» به شما این امکان را می‌دهد که معنی کلمات کلیدی موجود در متن را بیابید و با «گزینه تجدید نظر» (یا review option) می‌توانید برگردید و در پاسخهایتان تجدید نظر کنید.

بخش شنیداری (Listening)
بخش شنیداری آزمون تافل توانایی شما را در درک مکالمات انگلیسی، آنگونه که در آمریکای شمالی صحبت می‌شود، ارزیابی می‌کند. بخش شنیداری آزمون تافل اینترنتی (iBT) هم خیلی با نسخه کامپیوتری آن (CBT) متفاوت نیست. این بخش از دو مکالمه و چهار سخنرانی درسی همراه با پرسشهای متعدد تشکیل یافته است.

بخش نوشتاری (Writing)
این بخش از آزمون، توانایی شما را در به کار گیری «نوشتن» جهت برقراری ارتباط در یک محیط دانشگاهی مورد سنجش قرار می‌دهد. این بخش خود به دو قسمت تقسیم می‌شود: یک قسمت تلفیقی (integrated) و یک قسمت مستقل (independent) که تایپ کردن هم برای هر دو قسمت ضروری است. در قسمت تلفیقی شما باید در ابتدا متن کوتاهی را بخوانید (250 تا 300 کلمه) و سپس به یک نطق مرتبط با متن گوش دهید. بعد از آن شما باید با استفاده از اطلاعاتی که از متن و سخنرانی بدست آورده‌اید به یک پرسش پاسخ دهید. به شما 20 دقیقه فرصت داده می‌شود که پاسخ خود را که باید بین 150 تا 225 کلمه باشد، بنویسید. اما قسمت مستقل (independent) بخش نوشتاری، مشابه بخش نوشتاری آزمون کامپیوتری تافل می‌باشد: به شما 20 دقیقه فرصت داده می‌شد که انشاء کوتاهی در حدود 300 کلمه درباره یک موضوع خاص بنویسید.

بخش گفتاری (Speaking)
این بخش جدید از آزمون تافل دارای شش تکلیف (task) می‌باشد که دو تکلیف آن به صورت مستقل (independent) و چهارتای آن به صورت تلفیقی می‌باشد.

بطور دقیق‌تر، بخش گفتاری آزمون تافل دارای قسمتهای زیر است:

• 2 تکلیف مستقل (independent) درباره موضوعات معمولی و آزاد.
  - شرکت‌کنندگان باید با استفاده از دانش و تجارب شخصی خود در مورد یک موضوع خاص موضع گیری کرده و آن را توضیح دهند.

• 2 تکلیف تلفیقی (integrated) بر اساس خواندن و شنیدن.
  - این تکالیف شامل یک متن کوتاه و یک صحبت کوتاه می‌باشند. شرکت کنندگان باید اطلاعاتی را که از این دو طریق بدست می‌آورند، با هم تلفیق کرده و در پاسخ خود به کار گیرند.

• 2 تکلیف تلفیقی بر اساس شنیدن یک سخنرانی یا گفتگوی کوتاه.
  - شرکت کنندگان باید نکات کلیدی موجود در آنچه که می‌شنوند را بطور خلاصه در پاسخ‌هایشان ارائه دهند.

مدت پاسخ‌گویی به هر کدام از تکالیف از 45 تا 60 ثانیه متغیر می‌باشد.

در اینجا تکنیک‌هایی جهت افزایش انگیزه‌ی شما برای فراگیری یک زبان دیگر (در اینجا انگلیسی) ارائه می‌شود:

 

خودتان را در آینده مجسم کنید

تصور کنید که مثل زبان مادریتان می‌توانید با انگلیسی‌زبان‌ها هم صحبت کنید. تصور کنید که همه می‌خواهند مثل شما انگلیسی صحبت کنند. فکر کنید که دیگر می‌توانید به راحتی با افرادی از سرتاسر دنیا مکاتبه کنید. تصور کنید که وقتی آشنایان شما با مشکلی در زمینه‌ی زبان مواجه می‌شوند، به شما مراجعه می‌کنند. این تصورات کمک می‌کنند تا انگیزه‌ی لازم برای فراگیری زبان در شما شکل بگیرد. باید بدانید که شما می‌توانید به خوبی زبانانگلیسی را بیاموزید و به آن مسلط شوید.

 

زبان شما هم‌اکنون خوب است ولی...

 

شما احتمالاً تا حدی به زبان انگلیسی مسلط هستید و این خود یک موفقیت بزرگ است! حالا باید به موفقیت‌های بزرگتری فکر کنید. وقت آن رسیده است که از روش‌های مؤثر و کارآمد برای رسیدن به سطح قابل قبولی از دانش انگلیسی استفاده کنید.

 

درست است که انگلیسی شما خوب است، ولی احتمالاً کامل نیست. شما احتمالاً هنوز نمی‌توانیدفیلم‌های زبان اصلی را متوجه شوید، کتاب‌هایی به انگلیسی‌ بخوانید، با انگلیسی‌زبانها به راحتی صحبت کنید و یا بدون اشتباه نامه بنویسید.

 

شما هرگز نباید تصور کنید که انگلیسی شما کامل شده است. حتی اگر بهترین دانش‌آموز کلاستان هستید، همیشه باید به دنبال یافتن نقاط ضعف خود باشید و روی آنها کار کنید. مثلاً در حال حاضر ممکن است در این زمینه‌ها مشکل داشته باشید: عدم تلفظ صحیح بعضی از کلمات، دایره‌ی لغت محدود، مشکلات گرامری با مثلاً زمان حال کامل و جملات شرطی و....

 

هر کجا که می‌توانید از انگلیسی‌تان استفاده کنید

این یک نکته بسیار مهم است، هر چقدر بیشتر از انگلیسی‌تان استفاده کنید، بیشتر می‌خواهید که آن را یاد بگیرید.

زبان انگلیسی آنقدر متداول است که شما می‌توانید همه جا از آن استفاده کنید. مثلاً می‌توانید از موتور جستجوی گوگل برای یافتن اطلاعات مورد علاقه‌تان در سایتهای انگلیسی‌زبان بهره بگیرید، کارتون‌های زبان اصلی را تماشا کنید، از بازیهای ماجرایی در کامپیوترتان استفاده کنید، کتابهایی به زبان انگلیسی بخوانید و....

با انجام این کارها شما نه تنها آموزش و تفریح را با هم ادغام کرده‌اید، بلکه وقتی می‌بینید که فراگیری یک یا چند کلمه به شما این امکان را می‌دهد که برنامه زبان اصلی مورد علاقه‌تان را متوجه شوید (یا بتوانید با دیگران مکاتبه کنید)، قطعاً خواستار فراگیری لغات بیشتری خواهید شد.

 

با دیگران راجع به زبان انگلیسی صحبت کنید

این یک روش ساده و در عین حال بسیار کارآمد است. شما معمولاً درباره‌ی چیزهایی صحبت می‌کنید که برایتان جالب باشد. اما برعکس آن هم درست است: اگر شما درباره‌ی یک موضوع خسته کننده صحبت کنید، کم‌کم به آن علاقمند خواهید شد.

تصور کنید که چیزی را مطالعه می‌کنید که از آن نفرت دارید. مثلاً فرض کنید با اینکه خسته و کسل هستید، مجبورید برای امتحان روز بعد خودتان را آماده کنید. شما دو گزینه پیش رو دارید: یا می‌توانید به دیگران بگویید که چقدر عذاب می‌کشید و یا می‌توانید با آنها درباره‌ی چیزهایی که یاد گرفته‌اید صحبت کنید. اگر گزینه‌ی اول را انتخاب کنید تنها اوضاع خودتان را بدتر می‌کنید.

اما اگر گزینه‌ی دوم را انتخاب کنید و درباره‌ی آن موضوع خسته کننده صحبت کنید، کم‌کم نظر شما درباره‌ی آن عوض می‌شود و به موضوعی تبدیل خواهد شد که ارزش حرف زدن درباره‌ی آن را داشته باشد – یعنی یک موضوع جالب.

و اما در مورد زبان انگلیسی: شما می‌توانید دوستانتان را با گفتن چند جمله‌ی انگلیسی غافلگیر کنید! یا مثلاً می‌توانید به آنها بگویید که امروز 20 لغت جدید یاد گرفته‌اید. همیشه از پیشرفتهایتان با آنها صحبت کنید. از آنها بپرسید آیا معنی فلان کلمه را به انگلیسی می‌دانند؟ اگر کسی در نزدیکی شما نیست، می‌توانید به دوستانتان تلفن کنید و یا ایمیل بزنید.

احتمالا این چیزها برای دوستان شما هیچ اهمیتی ندارد، تنها چیزی که مهم است این است که وقتی شما درباره‌ی «انگلیسی» صحبت می‌کنید، علاقه و اشتیاق شما نسبت به فراگیری آن بیشتر و بیشتر می‌شود.

 

دوستی پیدا کنید که به فراگیری انگلیسی مشغول باشد

اگر بتوانید دوستی پیدا کنید که مانند خود شما در حال فراگیری زبان انگلیسی و سطح معلوماتش نیز در حد شما باشد، در شرایطی بسیار ایده‌آل قرار خواهید گرفت، زیرا:

• کسی را خواهید داشت که بتوانید درباره‌ی «انگلیسی» با او صحبت کنید. همانطور که در بالا گفتیم، این گفتگوها علاقه‌ی شما به فراگیری زبان را افزایش خواهد داد.

• فراگیری زبان برای شما آسان‌تر خواهد شد، زیرا در این صورت می‌توانید اشکال‌هایتان را با دوستتان در میان بگذارید.

• بیشتر به مطالعه‌ی انگلیسی خواهید پرداخت، چونکه می‌خواهید از دوستتان بهتر باشید (رقابت). (-:

 

شما باید به طور منظم با دوستتان در تماس باشید. او باید در نزدیکی شما زندگی کند و یا به همان مدرسه، دانشگاه، یا محل کار شما بیاید. اگر نمی‌توانید چنین دوستی پیدا کنید، می‌توانید کسی را از طریق ایمیل پیدا کنید (Pen-pal). البته یک دوست ایمیلی هرگز نمی‌تواند جای یک دوست واقعی را برای شما پر کند، زیرا رقابت با کسی که او را بخوبی نمی‌شناسید دشوار است و این نوع گفتگوها اغلب دوامی ندارند.

 

کمی پول خرج کنید!

اگر پولتان را صرف خرید چیزی بکنید، از آن استفاده خواهید کرد. به عنوان مثال اگر شما یک راکت گرانقیمت خریداری کنید، احتمالاً هر روز بیرون می‌روید و بدمینتون بازی می‌کنید.

این قاعده برای فراگیری زبان نیز صادق است. اگر می‌خواهید اشتیاقتان را برای فراگیری زبان بالا ببرید، می‌توانید (به عنوان مثال) یک دیکشنری نو، یک کتاب مصور به زبان انگلیسی و یا یک سی‌دی مولتی مدیای آموزشی خریداری کنید. این یک اصل ساده است: وقتی برای چیزی پول خرج می‌کنید، از آن استفاده خواهید کرد و بدین ترتیب سطح انگلیسی شما ارتقاء پیدا می‌کند. توصیه‌ی ما این است که دور و بر خودتان را با انواع کتاب، سی‌دی، نوار و دیگر امکانات سمعی و بصری پر کنید. بدین ترتیب همیشه از انگیزه‌ی لازم برای فراگیری زبان برخوردار خواهید بود.

اولین تأثیرگذاری

وقتی که به انگلیسی صحبت می‌کنید، تلفظ شما قطعاً اولین (و مهمترین) چیزی است که افراد به آن توجه می‌کنند (و نه ساختارهای گرامری و لغاتی که بکار می‌برید).

هنگامی که با کسی ملاقات می‌کنید و یکی دو جمله‌ی انگلیسی به زبان می‌آورید، فکر می‌کنید که او بیشتر به چه چیزی توجه می‌کند؟ به لغاتی که به کار برده‌اید و یا به ساختارهای گرامری آن؟ احتمالاً هیچکدام. او بیشتر به تلفظ شما دقت خواهد کرد. اگر نحوه‌ی تلفظ شما بد باشد، او فوراً پیش خود فکر خواهد کرد که شما چقدر بد صحبت می‌کنید. تلفظ شما اولین تأثیرگذاری روی افراد محسوب می‌شود.

 

گفتگو

تلفظ خوب بایستی یکی از اولین مواردی باشد که در فرآیند آموزش انگلیسی بدان می‌پردازید. شما بدون استفاده از لغات پیشرفته هم می‌توانید به سر ببرید –می‌توانیداز لغات ساده برای بیان جملاتتان استفاده کنید. بدون گرامر پیشرفته هم می‌توانید به سر ببرید – می‌توانید بجای آن ازساختارهای گرامری ساده استفاده کنید. اما چیزی به نام «تلفظ ساده» وجود ندارد.

نتایج تلفظ بد بسیار ناگوار است. حتی اگر موقع صحبت کردن از لغات و گرامر پیشرفته استفاده کنید، دیگران متوجه آنچه که می‌خواهید بگویید نمی‌شوند.

 

آیا واقعاً می‌توانید به انگلیسی با دیگران گفتگو کنید؟

تقریباً همه‌ی زبان‌آموزان می‌گویند: «من نیازی به یادگیری تلفظ ندارم. من فقط می‌خواهم که بتوانم انگلیسی صحبت کنم.» بسیاری از آنها گمان می‌کنند که می‌توانند به راحتی به انگلیسی صحبت کنند، چونکه آنها می‌توانند با معلمشان و زبان‌آموزان دیگر صحبت کنند.

اشتباه نکنید! باید به خاطر داشته باشید که:

• معلم شما سالها به شنیدن انگلیسی بد عادت کرده است. او بهتر از بقیه‌ی افراد می‌تواند آنچه می‌گویید را درک کند.

• اغلب همکلاسیها و زبان‌آموزان دیگر مانند شما صحبت می‌کنند و همان اشتباهات شما را مرتکب می‌شوند. بنابراین درک آنچه می‌گویید برای آنها راحت است.

  بهترین راه برای اینکه مطمئن شوید که می‌توانید بخوبی انگلیسی صحبت کنید این است که با یک انگلیسی‌زبان صحبت کنید. اگر او متوجه شد که چه می‌گویید، تازه آن وقت است که می‌توانید ادعا کنید که خوب حرف می‌زنید.

متأسفانه بسیاری از زبان‌آموزان تلفظ را نادیده می‌گیرند. آنها وقتی می‌بینند که می‌توانند به راحتی در کلاسهای زبان

گفتگو کنند، گمان می‌کنند که واقعاً  خوب حرف می‌زنند. اما اگر روزی پیش بیاید که بتوانند با یک انگلیسی زبان صحبت کنند، می‌بینند که او متوجه حرفـهای او نمی‌شود. تازه آن وقت است که متوجه می‌شوند چقدر تلفظ‌‌شان بد است.

 

مکالمه به تنهایی کافی نیست

اگر می‌توانید با افراد انگلیسی‌زبان به راحتی گفتگو کنید، باید به شما تبریک گفت! این یک موفقیت بزرگ برای شما محسوب می‌شود. اما این کافی نیست. حتی اگر انگلیسی زبان‌ها متوجه صحبت‌های شما شوند، این بدین معنی نیست که شما اصلاً لهجه‌ی خارجی ندارید. اگر شما لهجه‌ی غلیظی داشته باشید هیچ کس نخواهد گفت که شما خوب انگلیسی صحبت می‌کنید.

اگر شما روی تلفظ‌تان کار کنید سرانجام خواهید توانست به خوبی صحبت کنید. به عنوان مثال شما می‌توانید اصوات انگلیسی را بیاموزید، به قطعه‌های ضبط شده گوش دهید، فیلمهای زبان اصلی تماشا کنید و...، کاری که بیشتر زبان‌آموزها انجام نمی‌دهند.